het dorp Orvelte, geen zeearenden en nog een hunebed

Beste vrienden en volgers,

We kunnen ons voorstellen dat Orvelte onder andere omstandigheden een beetje een ballentent is. Maar nu de temperaturen worstelen om een beetje hoogte te krijgen, heerst er een weldadige rust. De fraaie boerderijtjes, ingebed in het dorpsgezicht, laten zich de goedkeurende blikken van de talarme toeristen gewillig welgevallen. Helaas is zelfs het Jan Kruis Museum gesloten. We moeten het doen zonder Jan, Jans en de kinderen, en dus embarkeren we op weer een wandeling-met-rode-mannetjes.

Deze voert ons langs velden en wegen rondom Orvelte. Een comfortabele wandeling, want het blijft zowaar droog. Voor noodgevallen is er altijd de mogelijkheid om te schuilen in een nagebouwde hoeve uit de IJzertijd, een knus geheel, wel moet je samen met de veestapel op stok en met zonder vensterglas.

Terug in Orvelte halveren we de beschikbare voorraad Drentsch bier van de plaatselijke delicatessen boerderij. Lokaal bier in een bierlokaal kan nog even niet, dan maar voor thuis bij een knappend haardvuur thuis, of een lekkere vloerverwarming.

We zoeven ook nog even over de A28 richting Groningen. Bij het Zuid-Larense meer vinden we bij Noord-Laren een pracht van een kijkhut voor vogels. De zeearenden zwermen helaas niet rond onze hoofden, maar het is het idee dat telt. En bij deze windkracht zou ik een eindje vliegen ook uitstellen.

Op weg naar onze tijdelijke hut scoren we zowaar nog weer een hunebed, de D6. Een plaatje, en volledig orgineel.