Dwingelderheide

Beste vrienden en volgers,

De veldertjes van gisteren waren erg lekker. Tussen de potten pindakaas, aardappelen en blikken Suzie-Wan rijst die we in onze achterbak hadden gekieperd vonden we nog een bos groene asperges. En die passen erg goed bij jonge capucijners. Vanmorgen ontbijten we met verse paaseitjes. Bij elkaar gescharreld uit Hoenderloo, de Fabergé's onder de ontbijteitjes. Verder op deze zondagochtend een duivekater, wat iets anders is als een duivelse kater.

Het is vandaag meer dan fris, dus goed ingepakt betreden we de Dwingelderheide. Het is een soort Bos van Bosman, maar dan veel groter. De meesjes en vinkjes kwinkeleren hoog in de bomen en de groene spechten lachen ons uit. De jonge boompjes hebben nog sokjes van mos aan tegen de koude. Al wandelend moeten we denken aan de bekende spreuk van onze Nationale Voetballer: ‘een goeie pass is goud waard’. Aan de rand van de aangrenzende Dwingeloose Heide bevindt zich de Kijkhut, waar je ver over de vennetjes uitkijkt, en als het meezit kraanvogels te zien krijgt. Maar vandaag niet. Er peddelt een eend voorbij, er poedelt een kwikstaart en dat is het. Maar de rust die er van het landschap uitgaat is onbetaalbaar.

Even verderop staat de beroemde radiotelescoop van Dwingeloo. Ten tijde van de plechtige opening door de beroemde professor Oort en koningin Juliana in 1956 was het met zijn 25 meter diameter de grootste radiotelescoop ter wereld. Tegenwoordig is er een datacenter gevestigd, waar de waarnemingen van vele telescopen ter wereld per glasvezelkabel binnenkomen, en gecombineerd worden. Hier zijn de sterrenstelsels Dwingeloo 1 en Dwingeloo 2 ontdekt. De bewoners van deze stelsels zullen het bericht over de naamswijziging binnen 10 miljoen jaar ontvangen. De post is wat lang onderweg.

De telescoop zelf is nog volop in bedrijf, en wordt gerund door vrijwilligers en amateur radioastronomen. In bedrijf houden is het beste behoud! In de buurt van de telescoop word je geacht je mobiel uit te zetten. Maar we kregen een belletje van Bello, en die pak je toch even.

We wandelen nog even over de Brink te Dwingeloo. De afhaalchinees te Diever heeft heden ten dage concurrentie: ieder restaurant, snackbar of frietkot is tegenwoordig afhaal. We komen uiteindelijk terecht bij de pittoreske en onberispelijk gerestaureerde St Nicolaas kerk. De toren is getooid met een reusachtige Zwiebel, ongekend in Drenthe. Dat komt zo: tijdens de bouw van de kerk reed de juffer van Batinghe, een nabijgelegen havezathe, elke dag te paard langs de werkzaamheden. En deelde de bouwmeester op een gegeven moment haar droom over hoe de toren eruit moest zien. De juffer is in brons gevangen en bekijkt nog steeds met welgevallen het resultaat.

Morgen zijn er winterse buien voorspeld, maar dat gaat verdere Drenthsche avonturen niet belemmeren.